Poznali się w 1987 roku. Ona – słynna na całą Polskę tramwajarka, sygnatariuszka Porozumień Sierpniowych, lat 34. On – były zomowiec, właściciel warzywniaka, lat 23. Poprosiła go o pomoc w przewiezieniu mebli. Trzy miesiące później byli już po ślubie. 6 lat później mieli pod opieką dwanaścioro dzieci w swoim rodzinnym domu dziecka. Gdy się usamodzielniły, ona wróciła do polityki i… znów jest jedną z najbardziej charakterystycznych postaci opozycji.

Zapraszamy!

1.

Historia głosi, że Stephen King sprzedał Darabontowi prawa do ekranizacji swojej noweli za 5000 dolarów. Jednak nigdy nie zrealizował tego czeku. Wiele lat po premierze „Skazanych na Shawshank”, King oprawił czek w ramkę i wysłał go z powrotem do reżysera, wraz z notką, na której napisał: W razie gdybyś kiedyś potrzebował pieniędzy na kaucję. Pozdrawiam, Steve.

2.

Gotowy film różnił się pewnymi szczegółami od swojego książkowego pierwowzoru. Jedną z większych zmian była postać Reda, który w noweli był lekko siwiejącym, rudym Irlandczykiem. Początkowo do tej roli rozważani byli tacy aktorzy jak Clint Eastwood, Harrison Ford, Paul Newman i Robert Redford. Jednak reżyser od początku miał wizję obsadzenia w tej roli Morgana Freemana, ze względu na jego charyzmę i głęboki głos. Darabont nawiązał do tego w formie żartu, który pada z ust Reda, kiedy Andy pyta go o genezę jego pseudonimu. Red odpowiada: Może to dlatego, że jestem Irlandczykiem.

3.

Postać grana przez Freemana została osadzona w Shawshank za popełnienie morderstwa, jednak film nie podaje więcej szczegółów, które poznać można, czytając oryginalny tekst Kinga. Z noweli możemy dowiedzieć się, że Red odsiaduje trzykrotne dożywocie za zamordowanie swojej żony oraz żony i syna swojego sąsiada. Red odłączył hamulce w samochodzie, którym jechała jego małżonka (chciał się jej pozbyć i zainkasować pieniądze z odszkodowania), nie przewidział jednak, że będą z nią jechały jeszcze dwie osoby.

4.

Jedną z głównych rozrywek osadzonych są wieczory filmowe, w czasie których wyświetlany jest ciągle ten sam film. W ekranizacji była to Gilda (1946), jednak w noweli więźniowie oglądali Stracony weekend (1945). Darabont nie mógł jednak użyć tego drugiego tytułu, jako że prawa do niego miało inne studio. Reżyser zastanawiał się, jakiego starego filmu mógłby użyć, nie generując dodatkowych kosztów. Okazało się, że jednym z dostępnych tytułów jest właśnie Gilda, jeden z najbardziej znanych obrazów, w których zagrała Rita Hayworth; aktorka (a właściwie jej plakat) odgrywająca znaczącą rolę w Skazanych na Shawshank.

5.

Oryginalny tytuł noweli brzmiał Rita Hayworth and the Shawshank Redemption, ekranizacja zostawiła tylko ten drugi człon. Jednym z powodów był fakt, że wielu ludzi w Hollywood było przekonanych, że będzie to biograficzny film na temat tej wielkiej aktorki. Darabont nawet otrzymał kilka propozycji od aktorek i modelek, które chciały wcielić się w rolę Rity Hayworth.

6.

Frank Darabont planował zakończyć swoje dzieło sceną, w której Red wyrusza na poszukiwanie Andy’ego. Gdyby studio pozwoliło mu nakręcić finał tak, jak chciał, film skończyłby się w momencie, kiedy Red jedzie autobusem w kierunku łąki, na której Andy zostawił coś dla niego pod kamieniem. Czyli byłoby to dosyć zgodne z oryginalnym zakończeniem Stephena Kinga. Jednak producenci nalegali, aby pokazać ponowne spotkanie dwóch przyjaciół, żeby zadowolić publiczność. Swego rodzaju kompromisem ze strony reżysera, było nakręcenie tej „ckliwej” sceny z dużej odległości.

7.

W poprzedzającej finał spektakularnej ucieczce Andy’ego z więzienia Shawshank, dowiadujemy się, że ukradł on naczelnikowi 370 tysięcy dolarów. Może się to wydać dość małą kwotą, jak na „odkupienie” za prawie 20 lat spędzonych za kratami, trzeba jednak pamiętać, że akcja filmu dzieje się w 1966 roku. Biorąc pod uwagę inflację, w przeliczeniu na dzisiejsze pieniądze byłoby to ponad 2,7 miliona dolarów.

8.

W słynnej scenie, kiedy Andy ucieka, czołgając się w ciasnej rurze, wypełnionej ściekami i ekskrementami, tak naprawdę Tim Robbins taplał się w mieszance trocin, syropu czekoladowego i wody. Niektórzy fani odwiedzający to miejsce (film kręcony był na planie prawdziwego, już zamkniętego więzienia, które po skończeniu zdjęć zamieniono w muzeum), twierdzą, że nadal da się tam wyczuć zapach czekolady.

Źródło: https://www.gloskultury.pl/piatkowa-ciekawostka-o-skazani-na-shawshank/

Takim hasłem „Czytelmistrza 2020” promuje TVP . 2. stycznia o wieruszowskim „Czytelmistrzu” można było usłyszeć w Teleexpressie, natomiast  na stronie TVP 3 ŁÓDŹ można obejrzeć krótką relacje z Wieruszowa i przeczytać najważniejsze informacje o konkursie. Kto nie widział zapraszamy do obejrzenia.

https://teleexpress.tvp.pl/?fbclid=IwAR33u5jKQbK64BK-hnPbnbqYLFne8AzhzMBPCuALJDHDpVZppvrv0lnocm0    – (informacja w 11 minucie)

https://lodz.tvp.pl/46021998/tego-jeszcze-nie-bylo-wieruszow-placi-za-czytanie-ksiazek?fbclid=IwAR3_UUsHWbrrdo7-8gFUNKhEwyXlhD3jalFQXJK-p09p-zDoH0r9zNz73ko

Lubisz czytać  
Książki to Twoja pasja, lub zwyczajnie chcesz spróbować swoich sił w konkursie czytelniczym i mieć szanse na zdobycie nawet 7⃣0⃣0⃣0⃣ zł i tytułu „CZYTELMISTRZA 2020”
Nie czekaj – zgłoś się do nasKartę zgłoszenia i regulamin konkursu znajdziesz w zakładce „o konkursie”. Na zgłoszenia czekamy do końca marca 2020 roku. Do zobaczenia 8 maja w Wieruszowie 

Burmistrz Wieruszowa Rafał i Dyrektor MGBP w Wieruszowie Aneta zainicjowali pomysł stworzenia ogólnopolskiego konkursu czytelniczego dla dorosłych. Konkurs miał być jedyny i niepowtarzalny. Udało się! Szukając informacji „w sieci” nie znaleźliśmy konkursu w takiej formie.

Tematyka konkursu nawiązuje do ogólnie pojętej wolności i obchodów jej 30. rocznicy w Polsce.  Słowo wolność ma szerokie znaczenie– zupełnie jak proponowana lista książek konkursowych. Bogaty wachlarz tematyki, bohaterów i wydarzeń mają za zadanie nieść przekaz i symbolikę wolności.

Pomysł przerodził się w zadanie do wykonania i zaczęło się… CZYTELMISTRZ 2020 „WOLNOŚC OD DESKI DO DESKI” WIERUSZÓW 8-9 maja 2020 r.